|
 Geschiedenis |
Met dank aan onze vriendin Saskia de Groof. Opgericht rond 1883 waren de Crouch End F.C. één van de top amateur voetbalclubs in Londen, aan het einde van de 19e eeuw. Zij waren dikwijls de gastheren bij wel bekende clubs zoals o.a. Queen Park Rangers, Milwall en Leyton Orient, alsook bij Tottenham Hotspur. De club was in 1907 mee een van de stichters van zowel de Southern Amateur liga, als de Amateur Football Alliance, en in 2008 vierde zij haar 125 jarig bestaan. Lees hieronder voor het volledige verhaal. Het Begin
In 1893 ontving de club een uitnodiging van Woolwich Arsenal om stichtend lid te worden van de Southern liga, maar zij weigerde omdat ze liever een amateur ploeg wilde blijven. Arsenal werd dan uiteindelijk verkozen aan de voetballiga en hierdoor bleef de Southern liga nog voor een aantal seizoenen achterwege. De uitnodiging geeft toch een idee van hoe belangrijk de club was in die tijd. Ten tijde van het jaar 1890 vechtte de club tegen een aantal prominente clubs zoals Tottenham Hotspur en Milwall Athletic, met honderden supporters die hier op af kwamen. Crouch End vs Vampires
Na de onderbreking van de vijandigheden werd de club niet onmiddellijk terug samengesteld, maar een andere club werd gevormd in Crouch End, onder de naam “Mount View F.C.”. Aangezien de club een vroeger lid van de voormalige Vampires bevatte, vroeg het met succes toestemming bij de Football Association om de naam Crouch End Vampires over te nemen, welke het deze dag nog heeft. Terug naar S.A.L.
In zijn eerste seizoen terug in de SAL stond er in het handboek dat de club gevestigd was op de velden van Hare & Hound in Clapton, maar het volgende seizoen verhuisde de club terug naar zijn roots, nl. de velden van Alexandra Palace in Nightingale Lane in Hornsey (het huidige veld van Alexandra park is nu aan de kant van Wood Green). Deze verhuis duurde welgeteld 2 jaar, voor de club zich vestigde in Folly Farm in New Barnet. Dit diende als de club haar thuishaven tot 1939, toen de club opnieuw verhuisde naar de Woodside Park Garden Suburb Club, juist tegenover het huidige Old Finchleians Memorial Ground. De verhuis naar Woodside Park gebeurde net op tijd. Ze konden enkel nog een clubfoto laten maken, juist voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, waardoor ze noodgedwongen weer alles moesten stilleggen. De Vampires konden toen nog net hun tweede grote trofee opeisen bij de AFA Middlesex Senior Cup in 1937-38. Zij werden toen gepromoveerd naar Tweede Afdeling omdat ze de twee seizoenen ervoor koplopers in Derde Afdeling waren. De verhuis naar Coppetts Road
De ploeg won in Afdeling 3 in 1960 onder het leiderschap van J.W. Lingwood, wiens zoon Jimmy kapitein van de ploeg was. Op de teamfoto van dat jaar kan je zelfs een aantal bekende jonge pioniers zien die velen onder ons nog zullen herinneren. Een van hen is bvb. R. Swinburne, die een verpersoonlijking is geworden van de Crouch End Vampires voor het grootste deel van de tweede helft van de 20e eeuw, tot hij van ons heen ging in 2004. Een ander bekend figuur toen was Jack Bruce, die in beide committees zat van zowel de Nemean, als de Southern Amateur liga’s. Eeuwfeest
Ondanks het zakken naar Tweede Afdeling in 1986 bleef de ploeg alles geven, met het gevolg dat alle zeven teams in 1986-87 terug meespeelden in de competities van Eerste Afdeling. Het Eerste team zakte nogmaals naar Tweede Afdeling in 1990, maar de komst van Brian Owen als manager van het eerste team bracht daar snel verandering in. Een onverslagen kampioenschap in 1991-92 bracht de club terug naar Eerste, waar het de volgende 10 seizoenen mee aan de top van de SAL speelde. Na een laatste thuis nederlaag tegen Nat West Bank , einde seizoen 1992-93, zag de club de titel in het water vallen, alsook het seizoen daarop eindigde zij tweede. Deze keer echter was er meer dan troost omdat de club zijn eerste en enige AFA Senior Cup beker binnen haalde met een 3-1 zege tegen Old Ignatians op de velden van Midland Bank’s Beckenham. De goals kwamen van Pat Rimmer, Karl Bateson en Tony Bannister. Terug naar de Top
Gevolgd door het vertrek van Brian Owen, bleven de Vampires volop uitdagen. Onder de leiding van voormalig Alexandra Park manager Paul Mc Kiernan, veroverde de club een derde plaats in 1999-2000 en deden zij nogmaals mee voor de AFA Senior Cup. Deze keer echter was het geluk tegen de Vampires omdat zij de eerste club waren die verloren door penalties na een 1-1 gelijkspel tegen UCL Academicals. 125 jaar en Meer… De 21ste Eeuw heeft de moeilijke strijd gezien van het vlaggenschip van de club, van de ijzingwekkende hoogtepunten van de jaren ’90, naar het constant degraderen naar Derde Afdeling. Maar met voormalige doelman van de eerste ploeg, Ina Singh, aan het roer won de club terug de promotie naar Tweede Afdeling tijdens het seizoen 2007-08. Met een vernieuwd optimisme wacht de club de start af van het seizoen 2009-10. Met dank aan onze vriendin Saskia de Groof. |
De oorsprong van Crouch End Football Club werd door de jaren heen wat verloren, maar het is met zekerheid geweten dat het in 1883 reeds aktief was.De club speelde zijn thuismatchen op de velden van Crouch End in Park Road, welke nu het terrein is van Noord Londen en Highgate cricket clubs.
De fusie met Vampires FC die in Norbury speelden, vond plaats in 1897, waardoor de huidige naam tot stand kwam. In 1907 koos de club de zijde van de Amateurs, tijdens de split tussen de Football Association en de nieuwe gevormde Amateur Football Association (nu de Amateur Football Alliance). De club was mede oprichter van zowel de AFA als de Southern Amateur liga. De club won zijn eerste grote eer in 1912-13 door het winnen van het kampioenschap van Sectie “B” van de Southern Amateur liga (gelijkwaardig aan Afdeling 2). Het volgende seizoen behield de club de hoogste status, ondanks de ontbinding door het uitbreken van de oorlog.
De Middlesex County Amateur liga waarin de club speelde werd ontbonden en de Crouch End Vampires werden de mede oprichters van de Nemean Amateur liga. De Vampires waren de kampioenen van de Senior afdeling in 1926-27. Hierdoor werden zij bevorderd naar de Premier liga, waar ook zij het seizoen nadien kampioen speelden. Dit succes zorgde ervoor dat zij terug werden verkozen om in de Southern Amateur liga te spelen, waar zij heden ten dage nog steeds spelen.
In 1945 schoot de club onmiddellijk terug in actie door mee te spelen in de SAL competitie in 1945-46, waar zij 2e eindigde in Tweede Afdeling. De bevordering naar Eerste Afdeling voor het eerst in 34 jaar, gebeurde in 1949-50 toen het 1e team voor de tweede maal kampioen speelde in Tweede Afdeling. Dit werd gevolgd door de verhuis naar de velden van Coppetts Road, Muswell Hill. Het clubhuis werd gebouwd door de clubleden en bestond oorspronkelijk uit enkel 2 bars en kleedkamers, maar werd later uitgebreid met een eetzaal.
Tijdens de volgende twee decennia fladderde het eerste team tussen de tweede en Derde Afdeling en eindigde met een derde plaats in de Afdeling in 1974-75. Het duurde pas tot in 1979-80 tot zij weer promoveerde naar Eerste Afdeling. Tijdens het uitkijken naar de club haar 100-jarig bestaan was het voor de club zeer bevorderend om in de SAL ’s hoogste Afdeling te staan. Maar de klap op de vuurpijl kwam 3 jaar later, exact met het 100 jarig bestaan van de club, toen zij kampioen werd voor de eerste en ook laatste keer in de Eerste Afdeling. Daar bovenop bracht ook de tweede ploeg de beker naar huis van de AFA Middlesex Intermediate Cup.
Toen in het team van dat jaar speelden twee van de beste spelers ooit. Steve Langley (op de foto met de Senior beker) en Ben Smart, vormden een schitterend centraal-achter duo. Spijtig genoeg gingen beide mannen veel te vroeg van ons heen in het volgende decennium. Met het eerste team dat toen aan het knokken was voor de kampioenstitel in 1996-97, kreeg Ben een hersentumor en stierf op 28 jarige leeftijd. Enkele jaren later werd er bij Steve longkanker vast gesteld en hij overleed op 42 jarige leeftijd in 2003. Het vroegtijdige verlies van Ben, kort nadien gevolgd door het heengaan van een andere pionier Ian Goldie – leidde tot de introductie van het jaarlijkse Memorial 6-a-side tornooi.
Zowel Ben als Steve waren nog aanwezig toen de club haar tweede AFA Middlesex Senior Cup beker won, toen het de Old Ignatians (nogmaals) versloeg. Deze keer met 3 doelpunten tegen 2 op Old Owens, op het einde van het seizoen 1995-96. De club eindigde weer aan de top, maar miste net de tweede kampioenstitel in Eerste Afdeling.